Büyük üstad Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın bir şiiri benim gözümden akdenizi ancak bu kadar güzel anlatabilir. Şair demiş ya; “görünenle olmak ve düşünmek görünmeyenle” diye, ne güzel demiş. Akdeniz insanın damağında öyle bir tata bırakıyor ve bu tadın acı olduğunu da yine şair söylüyor pek yazacak birşey yok aslında sadece şairi dinleyip, şiiri okumak var:
Akdeniz Acılıydı
Denizin sakladığı bir şey var
Sevmek der kimi,
Kimi unutulmak.
Peki neden üşütür hep
Bu ağustos gecesinde
Karanlığın büyüklüğü?
Beni düşünme, dedindi ayrılırken
Düşünmüyorum ki
Düşüncem sende kalmış.
Akdeniz Acılıydı
De bana nasıl öldürebilir kişi kendini
Sevgiyçin.
Sonra nasıl düşünebilir deniz deniz
Sonra nasıl sever?
Güzellikle çirkinlikle ilgin yok
Büyüksün
Ve varsın her oluda
Buğdaydan yalıma dek.
Duy gecenin üstünden
Seni düşündükçe
Öyle yaslıyım ki
Yeryüzünün bütün sevgilerine gülüyorum.
Etiketler: akdeniz, fazıl hüsnü dağlarca
